Skład rady naukowej fundacji

W skład naszej Rady Naukowej wchodzą:

  • dr hab. Urszula Myga-Piątek, prof. UŚ
  • dr inż. Anna Źróbek
  • dr Izabela Jabłońska-Barna
  • mgr Magdalena Nowakowska
  • prof. dr hab. inż. Robert Czerniawski
  • dr hab. inż. Adam Senetra, prof. UWM
  • dr hab. Maciej Gąbka, prof. UAM
  • dr inż Krzysztof Kozłowski
  • dr Piotr Bałazy
  • dr hab. inż. Piotr Dynowski – przewodniczący Rady
dr hab. Urszula Myga-Piątek, prof. UŚ – geograf, doktor habilitowany nauk o Ziemi i profesor Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Specjalizuje się w badaniach nad ewolucją i typologią krajobrazów, planowaniem przestrzennym oraz ochroną krajobrazu kulturowego i przyrodniczego. W swojej działalności naukowej zajmuje się również oceną wpływu turystyki, inwestycji przemysłowych i górniczych na środowisko oraz opracowywaniem kierunków zagospodarowania terenów antropogenicznie przekształconych. Jest autorką blisko 200 publikacji naukowych o charakterze teoretycznym, metodologicznym i empirycznym, a także współautorką licznych ekspertyz i opracowań realizowanych na potrzeby administracji rządowej i samorządowej. Od wielu lat prowadzi wykłady oraz szkolenia dla pracowników samorządowych i służb ochrony przyrody, dotyczące m.in. audytów krajobrazowych i zarządzania krajobrazem na poziomie regionalnym oraz na obszarach chronionych.  Od 2020 roku pełni funkcję przewodniczącej Polskiego Towarzystwa Geograficznego, wcześniej przez wiele lat kierowała Komisją Krajobrazu Kulturowego PTG, której była współzałożycielką. Jest członkinią Komitetu Nauk Geograficznych PAN, Rady Towarzystw Naukowych przy PAN oraz Wojewódzkiej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej przy Marszałku Województwa Śląskiego. Aktywnie działa również w krajowych i międzynarodowych organizacjach naukowych, pełniąc m.in. funkcję wiceprezes Chorwacko-Polskiej Sieci Naukowej oraz redaktor naczelnej czasopisma „Prace Komisji Krajobrazu Kulturowego”. Była inicjatorką i organizatorką wielu konferencji, warsztatów oraz projektów badawczych, w tym współkoordynatorką projektu „Zielona Księga Krajobrazów Polski”, poświęconego monitoringowi i dorobkowi polskich badań krajobrazowych. Uczestniczyła także w licznych międzynarodowych projektach i stażach naukowych realizowanych m.in. w Japonii, Chorwacji, Francji i Ukrainie, łącząc działalność badawczą z pasją podróżniczą i popularyzacją wiedzy o krajobrazie.

dr inż. Anna Źóbek – magister inżynier biotechnologii, doktor nauk biologicznych. Zawodowo i prywatnie związana z edukacją oraz działaniami proekologicznymi. W działalności zawodowej skupia się na zagadnieniach związanych z badaniem stanu ekologicznego, wpływu antropopresji i ochroną zbiorników wodnych.  Współautorka specjalizacji i programu PEK i MEK (KDP CMAS). Prowadząca zajęcia w czasie licznych inicjatyw i międzynarodowych projektów o charakterze edukacyjnym, np. „Harcerska Natura”, Olsztyńskie Dni Nauki i Sztuki, Uniwersytet Młodego Odkrywcy

dr Izabela Jabłońska-Barna – od wielu lat pracuje na stanowisku naukowo-dydaktycznym na uczelniach wyższych. Aktualnie związana z Akademią Nauk Stosowanych w Elblągu. Obok typowej działalności naukowej i dydaktycznej popularyzuje naukę poprzez współpracę z lokalnymi samorządami i organizacjami pozarządowymi biorąc udział w prelekcjach, szkoleniach i zajęciach warsztatowych dla osób z różnych grup wiekowych. 

W latach 2017-2023 była członkiem Rady Naukowej Welskiego Parku Krajobrazowego, a w latach 2018-2023 przewodniczącą Rady. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Hydrobiologicznego i od 2018 roku pełni funkcję zastępcy przewodniczącego oddziału. Ekspert i koordynator projektów naukowych i badawczych. Autor wielu ekspertyz i inwentaryzacji faunistycznych ekosystemów wodnych różnych typów.

mgr Magdalena Nowakowska– dyrektor administracyjna Wydziału Archeologii oraz członek zespołu Pracowni Archeologii Podwodnej na Wydziale Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego. Zainteresowania badawcze skupiają się na późnej epoce brązu i wczesnej epoce żelaza w strefie bałtyckiej, ochronie podwodnego dziedzictwa kulturowego oraz metodach badawczych stosowanych w archeologii podwodnej. Magdalena Nowakowska ma również bogate doświadczenie międzynarodowe – uczestniczyła w podwodnych projektach w Kuwejcie, na Krymie, Machu Picchu, Gruzji oraz na Morzu Bałtyckim. Jest także aktywnym członkiem wielu międzynarodowych organizacji oraz zespołów eksperckich, m.in. UNESCO Unitwin Network for Undwerwater Archaeology, gdzie dzieli się swoją wiedzą i doświadczeniem, przyczyniając się do ochrony podwodnego dziedzictwa kulturowego.

prof. dr hab. inż. Robert Czerniawski – ekolog wód, limnolog, potamolog, hydrobiolog, ichtiolog, przyrodnik, zajmujący się wpływem przekształceń zlewni i koryt rzek oraz zanieczyszczeń wód na funkcjonowanie ekosystemów wodnych i zasobów wód. Specjalista w zakresie transportu materii organicznej w rzekach. Dyrektor Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej – Państwowego Instytutu Badawczego oraz Dyrektor Instytutu Biologii i Kierownik Katedry Hydrobiologii Uniwersytetu Szczecińskiego. Przewodniczący Rady Ochrony Przyrody przy Regionalnym Dyrektorze Ochrony Środowiska w Szczecinie oraz Przewodniczący Rady Naukowej Drawieńskiego Parku Narodowego. Członek Państwowej Rady Ochrony Przyrody przy Ministrze Klimatu i Ochrony Środowiska oraz Członek Państwowej Rady Gospodarki Wodnej przy Ministrze Infrastruktury. Od 2025 roku Prezes Polskiego Towarzystwa Hydrobiologicznego. Organizator cyklicznej konferencji naukowej „Funkcjonowanie i ochrona wód płynących – PotamON”.

dr hab. inż. Adam Senetra, prof. UWM  – pracownik naukowy Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie – obecnie dyrektor Instytutu Gospodarki Przestrzennej i Geografii. Uzyskał stopień doktora nauk technicznych, a następnie stopień doktora habilitowanego nauk o Ziemi na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Jest autorem licznych publikacji naukowych z zakresu geografii społeczno-ekonomicznej, studiów regionalnych, gospodarki przestrzennej, urbanistyki, turystyki i rynku nieruchomości. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Geograficznego i Komisji Krajobrazu Kulturowego Polskiego Towarzystwa Geograficznego. Jest także redaktorem działu z zakresu geografii w redakcji czasopisma Acta Scientiarum Polonorum Administratio Locorum. 

dr hab. Maciej Gąbka, prof. UAM – – dyscyplina: biologia, specjalność: ekologia. Kierownik Zakładu Hydrobiologii (Wydział Biologii) Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 2014 roku uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego w dziedzinie nauk biologicznych w zakresie ekologii po przedłożeniu rozprawy pt.: „Ekologia ramienic (Characeae, Charophyta): wzorce rozmieszczenia i funkcjonalne znaczenie w różnych typach ekosystemów wodnych”. Autor ponad 140 publikacji naukowych (w tym 43 publikacji w bazie Web of Science; 45 publikacje w SCOPUS-ie); brał udział w realizacji 14 projektów badawczych. Od 2000 roku i nadal zatrudniony na Wydziale Biologii UAM, pełniąc m.in. funkcję kierownika Zakładu Hydrobiologii (od 2015 roku), wicedyrektora Instytutu Biologii Środowiska UAM w Poznaniu w latach 2016–2019. Był promotorem 26 prac dyplomowych, promotorem w jednej rozprawie doktorskiej i obecnie jest opiekunem trzech doktorantów; był również recenzentem rozpraw habilitacyjnych. Jego zainteresowania naukowe skupiają się głównie na taksonomii i ekologii ramienic. Szczególnie interesuje się funkcjonowaniem jezior ramienicowych i relacjami ramienice-środowisko oraz różnorodnością roślinności wodnej. Jego badania koncentrują się również na ekologii torfowisk i jezior humusowych. Ekspert w zakresie oceny stanu siedlisk przyrodniczych (zwłaszcza wodnych i torfowiskowych), metod monitoringu oraz praktycznych rozwiązań zarządzania ekosystemami wodnymi. Jest wieloletnim członkiem Regionalnej Rady Ochrony Przyrody w Poznaniu, członkiem Regionalnej Komisji do spraw Ocen Oddziaływania na Środowisko i przewodniczącym Rady Naukowej ZPKWW.

dr inż. Krzysztof Kozłowski – uzyskał tytuł doktora nauk rolniczych w zakresie rybactwa jeziorowego w 2007 roku, na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie. Od 2012 roku adiunkt najpierw w Katedrze Biologii Ryb, a następnie w Katedrze Ichtiologii i Akwakultury na Wydziale Bioinżynierii Zwierząt. Prowadzi szereg przedmiotów w ramach studiów na I i II stopniu studiów stacjonarnych na kierunkach: Rybactwo, Ichtiologia i Akwakultura, Turystyka i Rekreacja, Biologia oraz na studniach podyplomowych Ichtiologia i Akwakultura. Uczestniczył w przygotowaniu i realizacji programu „Organizacja szkoleń podstawowych i rozszerzonych podwyższających kwalifikacje pracowników sektora rybackiego – zakres podstawowy i zakres rozszerzony”. Zainteresowania naukowe obejmują badania ichtiofauny w środowisku naturalnym ze szczególnym uwzględnieniem obszarów chronionych. Uczestniczył w szeregu interdyscyplinarnych projektach związanych z inwentaryzacją i monitoringiem ichtiofauny oraz oddziaływaniem różnych inwestycji na środowisko.

dr Piotr Bałazy – oceanograf o specjalności biologia morza, adiunkt w Zakładzie Ekologii Morza oraz oficer nurkowy Instytutu Oceanologii Polskiej Akademii Nauk (IO PAN) w Sopocie. Wiceprzewodniczący Oddziału Morskiego Polskiego Towarzystwa Hydrobiologicznego (PTH). Członek bentologicznej grupy roboczej Sekcji Biologii Morza Komitetu Badań Morza (KBM PAN) oraz Polskiego Towarzystwa Ochrony Przyrody „Salamandra”. Pomysłodawca i przewodniczący Polskiego Komitetu Nurkowania Naukowego oraz narodowy reprezentant przy European Scientific Diving Panel (ESDP). Jego zainteresowania naukowe koncentrują się na organizmach bentosowych i epifaunie zasiedlającej tzw. twarde dno, które charakteryzuje się największą bioróżnorodnością, badaniach rejonów polarnych (Spitsbergen i Antarktyka), a także na wrakach statków i ich wpływie na ekosystem Bałtyku. Jego głównym narzędziem badawczym, oprócz nurkowania, jest fotografia podwodna. Więcej informacji dostępnych na jego stronie internetowej.

dr hab. inż. Piotr Dynowski – zawodowo związany z Uniwersytetem Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie, Katedrą Geografii Społeczno-Ekonomicznej na stanowisku adiunkta; wcześniej z Katedrą Botaniki i Ochrony Przyrody. Od 2006 roku doktor nauk biologicznych, specjalność ekologia, od 2019 roku doktor habilitowany w dziedzinie nauk ścisłych i przyrodniczych, w dyscyplinie nauki o Ziemi i środowisku. Jego zainteresowania badawcze to ochrona przyrody, kartowanie zbiorowisk roślinnych lądowych i wodnych z wykorzystaniem technologii GPS i GIS, ocena stanu zachowania i potencjalnych zagrożeń siedlisk przyrodniczych i wykorzystanie badań podwodnych oraz oceny stanu ekologicznego jezior na potrzeby sporządzania planów ochrony i planów zadań ochronnych obszarów chronionych. Jest autorem ponad 30 oryginalnych prac twórczych, 29 opracowań monograficznych, ponad 30 referatów i posterów na konferencjach krajowych i zagranicznych. Wykonawca i współautor 14 projektów naukowych oraz badawczych. Współorganizator szkoleń, seminariów oraz konferencji naukowych i popularnonaukowych. Wieloletni instruktor płetwonurkowania, członek i przewodniczący Podkomisji Naukowej Komisji Działalności Podwodnej ZG PTTK, członek Polskiego Towarzystwa Geograficznego, kierownik Laboratorium Badań Podwodnych (UWM w Olsztynie), członek Rady Programowej jednego z największych projektów edukacyjnych ZHP „Harcerska Natura”. Pomysłodawca i współautor specjalizacji Płetwonurek Ekolog PEK i MEK KDP CMAS.